Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΤΕΒΑΖΕ ΤΗΝ ΚΥΛΟΤΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΝΙΣΘΕΙ

 Υπάρχουν κάποια πρόσωπα που δεν είναι απλά ξεχωριστά, ασυνήθιστα, αλλά έχεις να κάνεις με αληθινά τέρατα. Με πλάσματα έξω από τα ανθρώπινα μέτρα. Τέτοια γεννήματα της φύσης που λίγο διαφέρουν από φανταστικά κατασκευάσματα, κόμικ φρίκης.

Ρασπούτιν. Δεν υπάρχει δεύτερος σαν κι αυτόν να έχει καταγραφεί στα κιτάπια της Ιστορίας, της επιστήμης, της θρησκείας, της μαγείας. Φοβερά πράγματα. Ένας ψευτοκαλόγερος, ούτε καν κανονικός ιερέας, έγινε η πρώτη δύναμη στο παλάτι του τσάρου και έκανε ό,τι ήθελε...


Δεν τον ενδιέφεραν τα λεφτά τον αγράμματο χωριάτη Γκριγκόρι Εφίμοβιτς Ρασπούτιν, που ήρθε στον κόσμο σα σήμερα 21 Ιανουαρίου, το 1869. Δεχόταν να δωροδοκηθεί από υπουργούς και στρατηγούς για να τους διορίσει, για να τους κάνει τα ρουσφέτια τους, όμως τα ρούβλια τα έδινε στους φτωχούς.

Τον Ρασπούτιν, ένα πρόσωπο που ακόμα τον μελετάνε, διότι είναι ανεξήγητος ο μαγνητισμός του, τον ενδιέφερε μονάχα το σεξ. Δεν υπήρχε γυναίκα που να του είπε «όχι». Εκτός από μία, αυτή που παντρεύτηκε.

Σ’ όλες την έπεφτε. Μονάχα μία δεν φλέρταρε. Την χαζοβιόλα τσαρίνα Αλεξάνδρα. Όλες τις πήρε, διότι όλες ήταν καταγοητευμένες απ' αυτόν τον βίαιο, τον πρωτόγονο άνθρωπο που από το πρωί μέχρι το βράδυ κυκλοφορούσε βρώμικος και μεθυσμένος.

Σύμφωνα με διάφορες ανατολικές δοξασίες το γαμήσι βοηθάει τον άνθρωπο να πιάσει τα ανώτατα επίπεδα της πνευματικής του δύναμης. Μόνο με τις σεξουαλικές επαφές, ακόμα και στις πιο ακραίες μορφές, ο άνθρωπος είναι σε θέση να πετύχει τούτο το στόχο, δηλαδή να ανανεώσει τη ζωτική του ρώμη και να απελευθερώσει τις μυστικές ψυχικές δυνάμεις του.

Ο Ρασπούτιν έλεγε στις γυναίκες ότι η οδός της σωτηρίας περνάει από την αμαρτία. Θα σε πηδήξω, κυρά μου, όχι για να σε μολύνω, όχι τόσο να σε ηδονίσω, όσο να σε καθαγιάσω.

Έχει διαπιστωθεί ότι ο Ρασπούτιν είχε μία αδιευκρίνιστη σχέση με κάποιον θιβετιανό γιατρό και απ’ αυτόν πήρε πολλά αποκρυφιστικά σχετικά με θεραπείες ανεξήγητες που έφερναν αποτελέσματα.

Δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος ο Ρασπούτιν που δολοφονήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου το 1916. Όλοι συμφωνούν, μιλάμε για ειδικούς, ότι έκανε το παιχνίδι του με τα μάτια. Σε υπνώτιζε. Μάτια ψυχρά, στο γκρίζο χρώμα το μεταλλικό, που δεν τα επηρέαζε το φως ή το σκοτάδι. Όπως τα αιλουροειδή, μια τίγρη που βρίσκεις απέναντί σου και καθηλώνεσαι, έτσι συνέβαινε με τον Ρασπούτιν.

Είχε έρθει στην Ελλάδα, στο Άγιον Όρος, πήγε και στα Ιεροσόλυμα. Φορούσε ράσο, βέβαια, αλλά η ζωή του όλη ήταν το ποτό και οι γυναίκες. Οι γυναίκες και το ποτό.

Το ότι δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος αποδεικνύεται στη δολοφονία του. Τον δηλητηρίασαν, για να τον βγάλουν από τη μέση, διότι ήταν αυτός με τη μεγαλύτερη δύναμη μετά τον τσάρο, και δεν πέθαινε. Τον πυροβόλησαν, και ο κερατάς δεν έλεγε να ψοφήσει.

Δεν γίνεται να μην επανέλθω για τον μοναδικό Ρασπούτιν.